چرا ادبیات امروز ایران این قدر یکنواخت شده است؟

اگر کمی دقت کرده باشید در ادبیات امروز ما همه کاراکترها معمولا با یک زبان و با یک لحن

صحبت می‌کنند و همین باعث شده که خیلی یکنواخت شود. اما در کمی قدیم تر ایران ما، بسیار

می بینیم که از لهجه‌های مختلف در ادبیات استفاده می شود.

روی آوردن داستان احمد محمود به ادبیات بخش خوزستان ایران از همین نمونه ها است .ولی

در اکثر داستان‌های امروز همه با یک لهجه، یک کلام متداول تهرانی صحبت می‌کنند حتی در

فیلم های ما اگر دقت کنید این تفاوت لهجه‌ها خیلی وقت‌ها شخصیت‌های زیبا و جذابی را ایجاد می کند .

برای مثال آقای همساده یا کاکوی همسایه در سریال کلاه قرمزی لهجه اش چقدر جذابش کرده است.

اگر کتابی می‌نویسید تاکید نداشته باشید که همه شخصیت‌های شما در کتاب با یک لهجه صحبت

کنند استفاده از گویش‌های متفاوت، لحن‌های مختلف می‌تواند کتاب را متفاوت کند و در موفقیت

کتاب تاثیر خوبی بگذارد.

دیدگاهتان را بنویسید لغو پاسخ